چرا چیزهای خوب با «ل» تموم میشن؟:
حرف «ل» یه همخوان مایع (liquid consonant) در آواشناسیست که جریان هوا رو آزاد و نرم میکنه، دقیقاً برعکس حروف انفجاری مثل «ت» یا «ک». جالبه که توی «اثر بوبا-کیکی» (Bouba/Kiki) مغز آدمها شکلهای گرد و نرم رو به صدای «ل» نسبت میدن، نه به صداهای تیز. یعنی شاید بیخود نیس که «بغل»، «پول» و «ریمل» همگی حس خوشایند دارن – چون خود صداشون با حس خوب گره خورده. چه کلمات دیگهای رو با این پایان خوش میشناسید؟
راهکار:
میتونی این لیست رو کاملتر کنی: «دل، گل، مل، حل، کال، پال، سال، لال، بال» – بعضیهاشون حتی توی اسمهای خاص هم میان مثل «لیل» یا «لول». اگه دقت کنی، توی شعر فارسی هم این حرف زیاد تکرار شده چون آهنگینتر و نرمتر از بقیهست.