چیزی که نیستی

ادا درآوردن ممنوع؛ خودت باش:

اروینگ گافمن زندگی اجتماعی را مثل تئاتر می‌دید: در «صحنهٔ جلو» نقاب نقش اجتماعی را می‌زنیم و در «پشت صحنه» خود واقعی‌مان را نشان می‌دهیم؛ این جداسازی نه همیشه فریب، بلکه ابزار مدیریت تعامل است. مرزِ «ادا درآوردن» و «مهارت اجتماعی» کجاست؟

راهکار:

این جمله تظاهر را رد می‌کند، اما همهٔ نقش‌ها دروغ نیستند؛ گاهی «ادا درآوردن» تمرین مهارتی است که هنوز درونی نشده. تفاوت را در نیت و تداوم ببین: اگر برای فریب باشد نقاب است، اگر برای رشد باشد تمرین.

چیزی که نیست اداش درنیار:

ادای چیزی رو که نیستی در نیار:

چیزی که نیستی اداش رو درنیار: