چیزی که نمی‌بینیم

چیزی که خودت می‌بینی و دیگران نمی‌بینند:

این پرسش به یک سوگیری شناختی معروف به «نفرین دانش» اشاره دارد: بعد از یادگیری یک مفهوم، تصور می‌کنیم دیگران هم به‌سادگی همان را می‌بینند. جالب است که در آزمایش‌ها، افرادی که یک آهنگ را می‌شنیدند، ضرب‌آهنگش را برای بقیه بیش از حد آشکار فرض می‌کردند. آیا ما هم ناخواسته به دیگران برچسب «نادیده‌گیرنده» می‌زنیم؟

راهکار:

این جمله به «نفرین دانایی» اشاره دارد: وقتی خودتان چیزی را می‌دانید، تصور می‌کنید دیگران هم همان را می‌بینند. اما هر کسی از زاویه متفاوتی نگاه می‌کند. شاید آنچه دیدید برای بقیه اصلاً قابل مشاهده نبوده است.