چتر برای کسی که نیست

عادت به گذشته: چتر برای کسی که نیست:

در علوم اعصاب، عادت‌ها توسط گانگلیون قاعده‌ای شکل می‌گیرند و حتی پس از ناپدید شدن محرک اولیه، مسیر عصبی باقی می‌ماند. این پدیده شبیه به «اندام خیالی» است: مغز هنوز انتظار حضور آن شخص را دارد. آیا این پل‌ها را می‌توان با آگاهی تخریب کرد؟

راهکار:

عادت، پلی است که نه به گذشته بلکه به نسخه‌ای تخیلی از آن متصل می‌شود. حقیقت این است که آن طرف پل، کسی نیست؛ فقط خاطره‌ای است که خودمان ساخته‌ایم.