فراموشی عاطفی: وقتی حتی چشمها به یاد نمیآورند:
مغز انسان میتواند با فرمان «نمیخواهم به یاد بیاورم» هیپوکامپ را مهار کند و حافظه را محو سازد. پژوهشهای تصویربرداری عصبی نشان میدهند که وقتی عمداً یک خاطره را سرکوب میکنیم، فعالیت هیپوکامپ کاهش مییابد و پس از چند بار تکرار، بازیابی آن دشوارتر میشود. این یعنی فراموشی عمدی، بر خلاف تصور، یک مهارت مغزی قابل تمرین است. آیا میتوان با تمرین، یک عشق را چنان از ذهن زدود که حتی سوال دیگران هم نتواند آن را برگرداند؟
راهکار:
این توصیف شاعرانه از فراموشی، به پدیدهی «فراموشی انگیزشی» در روانشناسی نزدیک است. مغز با سرکوب فعالانهی حافظه، مسیرهای تداعی را ضعیف میکند. دفعهی بعد که وسوسه شدی مرور خاطرات کنی، میتوانی عمداً تصویر آن فرد را در ذهن محو کنی؛ درست مثل تنگ کردن چشم که شاعرش توصیف کرده، اما این بار برای ذهن.