چطور به کسی فکر نکنم؟ معمای فکر نکردن به عشق:
طبق «نظریهی فرایند طعنهآمیز» وگنر، تلاش برای سرکوب یک فکر دقیقاً مثل دستور «به خرس سفید فکر نکن» است: مغز برای اطمینان از نکردنِ آن کار، مدام آن را رصد میکند و در نتیجه همان فکر فعالتر میشود. در واقع هر «نکن» یک نقشهی ذهنی از همان ممنوعه میسازد. به همین دلیل است که «فکر نکردن به تو» تبدیل به نقشهای میشود که هر بار تو را به همان نقطه میرساند. سؤال این است: اگر به جای جنگ با فکر، فقط تماشایش کنی، چه اتفاقی میافتد؟
راهکار:
بازتعریف تیز: این جمله یعنی ذهن تو هنوز خانهاش با توست؛ مسیر از «نکن» به «کمتر» میگذرد، نه به «هرگز». میتوانی بنویسی: «شاید فکر نکردن به تو نشدنی باشد، اما میشود به خودم هم یک جای کوچک در ذهنم بدهم.»