چت کردن در جمع

ترجیح دادن کسی با چت کردن در جمع:

در روان‌شناسی ارتباطات، توجه منبعی کمیاب است و انتخاب یک نفر در حضور جمع، نوعی «سیگنال‌دهی پرهزینه» محسوب می‌شود؛ زیرا توجهت را از دیگران می‌گیری و به رابطهٔ خاصی اختصاص می‌دهی. مطالعات «فابینگ» نشان می‌دهد این کار حس طرد را در جمع بالا می‌برد، اما صمیمیت دونفره را تقویت می‌کند. مرز این دو اثر کجاست؟

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: وسط جمع بودن و همان لحظه انتخاب کردنِ یک نفر، نشانهٔ «هزینهٔ توجه» است؛ توجهات محدود است و او آن را خرج تو می‌کند. صمیمیت همیشه در تنهایی ساخته نمی‌شود؛ گاهی در شلوغی هم می‌توان اولویت را فریاد زد.