نگاه من و کر بودن چشمهای تو:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که وقتی کسی با نگاه مستقیم حرف میزند، بخش آیینهای مغز (mirror neurons) در طرف مقابل فعال میشود تا احساسات را رمزگشایی کند. اما اگر آنها «کر» باشند، یعنی این مدار عصبی قطع شده است – نهفقط بیتوجهی، بلکه ناتوانی بیولوژیک در همحسی. آیا میشود این ناشنوایی را با تمرین آگاهی عاطفی درمان کرد؟
راهکار:
شاید این نگاه نهتنها حرفهای تو را نشنیده، بلکه خودش هم در سکوت عمیقی گیر افتاده. گاهی کر بودن چشمها از نشنیدن دردناکتر است؛ چون آینهای است که بازتاب نمیدهد.