چشمهای جهنمی و گناه عاشقانه:
آیا میدانستی که مغز در عشق پرشور همان منطقهای را فعال میکند که در اعتیاد به مواد مخدر فعال میشود؟ (منطقه تگمنتال شکمی). به همین دلیل است که ترک یک رابطه سمی گاهی سختتر از ترک هروئین است. این «گناه» که از آن میگویی، احتمالاً فقط یک مدار عصبی است که به دنبال پاداش است. سوال برای شما: آیا میتوان بین لذت واقعی و سرخوشی اعتیادگونه تمایز قائل شد؟
راهکار:
این حس آشناست: وقتی کسی برایت همزمان بهشت و جهنم میشود. شاید وقتش رسیده که از خودت بپرسی: آیا این «گناه» واقعاً مال من است یا فقط در دام دوپامین افتادهام؟ تحقیقات نشان میدهد که عشق پرشور با اعتیاد شباهت عصبی دارد. یک قدم به عقب بردار و الگو را بشناس.