فراموش نشدن توسط معشوق؛ وقتی عشق حافظهات را جاودانه میکند:
در روانشناسی حافظه، پدیدهای به نام «اثر مرور زندگی» وجود دارد که نشان میدهد خاطرات با بار عاطفی بالا توسط یک نفر، مسیرهای عصبی را چنان تقویت میکند که حتی اگر تمام جهان آن را فراموش کنند، آن خاطره در مغز آن یک نفر جاودانه میماند. این دقیقاً همان شرطیسازی عاطفی است که این جمله توصیف میکند. چرا مغز ما یک مخاطب خاص را برای ذخیرهسازی ابدی خاطرات انتخاب میکند؟
راهکار:
از دیدگاه روانشناسی وجودی، این جمله یک «قرارداد اگزیستانسیال» است: انسان با سپردن خاطراتش به یک شاهد معتبر، بر ترس از نیستی و فراموشی غلبه میکند. عشق در این نگاه، پادزهر فراموشی است.