چشمان تو دنیای من

جهان در چشمان تو؛ شعری از عشق بی‌مرز:

آیا می‌دانستید نگاه کردن به چشمان کسی که دوستش دارید، ناحیهٔ 'جهان‌سازی' مغز (قشر پیش‌پیشانی) را فعال می‌کند و مرزهای خودی و دیگری را موقتاً محو می‌سازد؟ این دقیقاً همان جهانی است که شاعر می‌گوید. پژوهش‌های نوروساینس نشان می‌دهد تماس چشمی عمیق، دوپامین و اکسی‌توسین را هم‌زمان آزاد می‌کند. پس این جمله فقط شعر نیست، زیست‌شناسی عشق است.

راهکار:

این جمله را می‌توان با اشاره به این حقیقت علمی عمیق‌تر کرد: نگاه به چشمان عزیز، اکسی‌توسین ترشح می‌کند و همان حس 'جهان' را در مغز می‌سازد.

جهانی به نام چشمانت: