چشمان مرد محبوب در فرزند زنی دیگر:
اشکهای ناشی از غم، ترکیب شیمیایی متفاوتی با اشکهای ناشی از بریدن پیاز دارند و حاوی پروتئینهای مرتبط با استرساند. گریهی طولانی میتواند سیستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال کند و بعد از آن احساس آرامش ایجاد کند. اما دیدن چشمان معشوق در چهرهای دیگر، محرک حافظهی هیجانی است که آمیگدال را حتی پس از سالها دوباره فعال میکند.
راهکار:
این تصویر را میتوان نقطهی عطف یک روایت وارونه خواند: همان چشمهایی که روزی منبع اشک بودند، حالا در چهرهای بیطرف تکرار شدهاند؛ گویی عشق از فرد جدا شده و به یک ویژگی ژنتیکی فروکاسته شده است. این تلخی را میتوان به یک مونولوگ کوتاه یا روایت دومشخص تبدیل کرد.