عشق؛ هنر ندیدن زیبایی‌های دیگران:
تحقیقات عصب‌شناختی نشون داده که در عشق فعال شدن نواحی مرتبط با دوپامین باعث کاهش فعالیت قشر پیش‌پیشانی می‌شه، یعنی بخشی از مغز که منطق و قضاوت رو مدیریت می‌کنه. درست مثل این که مغز به عمد «کور» می‌شه تا بقیه گزینه‌ها رو نادیده بگیری. جالبه که این پدیده از نظر تکاملی با کاهش هزینه جستجوی جفت بهتر توجیه می‌شه. پس عشق واقعاً بهت یاد میده نبینی – اما این حماقت نیست، یک مکانیزم بقاست. آیا به نظر شما این «کوری» انتخابی ارزشش رو داره؟
راهکار:
اگر این جمله رو از زاویه روانشناسی نگاه کنیم، می‌تونیم بگیم که عشق باعث فعال شدن سیستم پاداش مغز می‌شه و ترجیح می‌دی نقاط قوت طرف مقابل رو ببینی نه نقاط ضعف یا مقایسه با دیگران رو. این همون «سوگیری تأیید» در روابطه.