چشمای تو دریا

چشمای تو دریا بود و من ماهی؛ شعر کوتاه عاشقانه:

شبکیهٔ چشم در جنین از همان بافتی ساخته می‌شود که مغز را می‌سازد؛ یعنی چشم‌ها فقط پنجره نیستند، بخشی از مغزند که در معرض نور قرار گرفته. پس «دریای چشم تو» یک استعاره نیست: نورِ چشمِ اوست که با مغزت حرف می‌زند. آیا می‌دانستی وقتی به چشم کسی خیره می‌شوی، در واقع داری به بیرونی‌ترین لایهٔ مغزش نگاه می‌کنی؟

راهکار:

این تشبیه فقط یک تعریف نیست؛ تو در نگاه او هویت پیدا می‌کنی. ادامه‌اش می‌تواند این باشد: «و تو با هر موجی، مرا به عمق خودت دعوت کردی» — این تصویر را بسط بده تا حس غرق شدنِ امن را برای مخاطب ملموس‌تر کنی.