چشماش سیاه مثل روزگار من؛ شعری کوتاه و غمگین:
جالب است بدانید که هیچ چشمی در طبیعت کاملاً سیاه نیست؛ عنبیههای بسیار تیره در واقع قهوهای سیر هستند که به دلیل جذب کامل نور، سیاه دیده میشوند. از طرفی، ملانین که عامل تیرگی چشم است، در انسانهای اولیه برای محافظت در برابر آفتاب شدید آفریقا تکامل یافت. حالا فکر کنید: روزگار سیاه هم شاید یک سازوکار تکاملی روانی برای آمادهسازی ما در برابر سختیها باشد. آیا تیرگی چشمها و روزگار، هر دو نوعی سپر محافظتی هستند؟
راهکار:
این تشبیه را میتوان از زاویهای دیگر هم دید: سیاهی چشمها نماد عمق و رمز و راز است، نه صرفاً تیرگی. شاید روزگار سیاه هم عمقی پنهان دارد که در نگاه اول نمیبینیم، درست مثل مردمک سیاه که دریچهای به روح است.