چشم و ماه

وایب ماه و چشم‌های عاشق:

تماس چشمیِ چندثانیه‌ای ترشح اکسی‌توسین را افزایش می‌دهد و مغز آن را شبیه یک نوازش پردازش می‌کند. مردمک چشم هنگام برانگیختگی عاطفی بی‌اختیار گشاد می‌شود و طرف مقابل این سیگنال را در کمتر از ۳۰۰ میلی‌ثانیه می‌خواند؛ یعنی پیش از آنکه واژه‌ای رد و بدل شود، مغزها با هم حرف زده‌اند.

راهکار:

این جمله را می‌شود یک استعاره حسی خواند: ماه خودش نور تولید نمی‌کند و فقط بازتاب خورشید است؛ شاید «وایب ماه» یعنی کسی که روشنی‌اش را از نگاه تو می‌گیرد.