چشمهایی که سکوت را لو دادند:
ماهیچههای اطراف چشم تنها بخشی از صورتاند که بهسختی ارادی کنترل میشوند؛ برای همین در تشخیص هیجان واقعی به چروکهای کنار چشم نگاه میکنند. مردمکها هم هنگام دیدن چیز خوشایند تا ۴۵ درصد گشادتر میشوند. سکوت تو فقط نبودِ کلمه بود، نه نبودِ پیام؛ مغز پیش از زبان، از مسیر چشمها پخش زنده میگذارد. اگر چشمها اعتراف میکنند، چرا هنوز روی کلمهها اصرار داریم؟
راهکار:
چشمها متنِ نانوشتهای هستند که مکثها را به جمله تبدیل میکنند؛ تو فقط سکوتت را بلند خواندی.