چشمانی که دروغ میگویند: از بازیگری تا فریب:
حقیقت جالب: در روانشناسی بهش میگن «مدیریت نگاه» – انسانها به صورت ناخودآگاه هنگام دروغ گفتن یا پلک میزنن یا نگاهشون رو به راست میچرخونن (برای افراد راستدست). اما جالبتر اینه که دروغگویان حرفهای دقیقاً برعکس عمل میکنن: نگاه ثابت و مستقیم رو انتخاب میکنن تا باورپذیرتر باشن. پس چشمها واقعاً میتونن «بازیگر» بشن، ولی مغز ما همیشه عقبتر از اونه. سوال تیز: تو زندگی چند بار نگاه ثابت کسی رو دیدی که بعداً فهمیدی فقط یک نقشهی حسابشده بود؟
راهکار:
این جمله رو از زاویهای دیگه ببین: شاید چشمها از اول بازیگر بودن، فقط ما یادمون رفته بود. پژوهشهای روانشناسی میگن حتی نوزادان با نگاهشون دروغ میگن تا توجه جلب کنن. پس شاید تقصیر انسانها نیست؛ چشمها استاد ذاتی فریبان.