چشم فردا کور است

لحظه‌ها را دریاب؛ فروغ فرخزاد و فلسفه زندگی در لحظه:

روان‌شناسی «حضور» نشان می‌دهد مغز هنگام خیال‌پردازی درباره فردا، همان مدارهای پاداش حال را فعال می‌کند؛ نتیجه یک پارادوکس است: انتظار آینده می‌تواند لذت امروز را بخورد. برنامه‌ریزی مغز را از تجربه مستقیم جدا می‌کند و «چشم فردا» را جای «دست امروز» می‌نشاند.

راهکار:

این جمله پارادوکس برنامه‌ریزی و حضور است: آینده فقط با عمل همین لحظه شکل می‌گیرد؛ پس «کور بودن فردا» یعنی ارزش حال، نه انکار نتیجه.