چشم داشتن به مال دیگران

فکر نکردن به او؛ وقتی چشم داشتن به مال دیگران حرام است:

ذهن وقتی با فرمان «به او فکر نکن» مواجه می‌شود، ناچار است هر لحظه همان فکر را بررسی کند تا از نبودش مطمئن شود؛ نتیجه بازگشت وسواس‌گونه اوست. این پارادوکس سرکوب فکر، معروف به اثر خرس سفید وگنر است. از طرفی ممنوعیت، ترشح دوپامین مدار پاداش را بالا می‌برد؛ انگار مغز، حرام را خوشمزه‌تر از حلال می‌بیند.

راهکار:

این جمله را می‌شود از زاویه اقتصاد توجه دید: کمیابی، ارزش ادراکی را بالا می‌برد. مغز تو نه عاشق، بلکه شکارچیِ چیزی است که برچسب «ممنوع» خورده. اگر همین آدم یک روز آزاد و در دسترس شود، ممکن است جذابیت‌اش نصف شود؛ پس شاید دلت برای محدودیت تنگ شده نه خود او.