چشم بستن و رفتن: وقتی شرط بازی شمردن نیست:
در نظریه بازیها، مفهوم «بازی دیکتاتور» نشان میدهد که هرگاه یکی از طرفین قدرت ترک بازی را داشته باشد، انتظار «شمردن» یا وفاداری به قواعد نانوشته، نوعی خوشبینی شناختی است. در روانشناسی اجتماعی، این نقض قرارداد ضمنی، بیش از خودِ ترک کردن، درد ایجاد میکند. چشمان بسته، نماد اعتماد بدون ضمانت است.
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهی نظریه دلبستگی نگاه کرد: افراد با سبک دلبستگی ناایمن-اجتنابی، اغلب بدون «شمردن» یا هشدار، از رابطه خارج میشوند. آنچه دردناک است، انتظار ما از قواعدی است که هرگز به وضوح توافق نشدهاند. شاید بازی از ابتدا برای یک نفر جدیتر بوده است.