چشم بستن بر همه

سلامتی چشات؛ چشمی که همه چشم‌ها را از یادم برد:

در عصب‌شناسی به این حالت «تنگ‌شدن توجه» می‌گویند: وقتی دلبستهٔ کسی می‌شوی، ناحیهٔ پاداش مغز فقط برای چهرهٔ او دوپامین آزاد می‌کند و دیدن سایر چهره‌ها را بی‌ارزش علامت می‌زند. پژوهش‌های «تورش توجه» نشان داده افرادِ در رابطهٔ متعهد، ناخودآگاه تصاویر جذابِ دیگران را نادیده می‌گیرند؛ یعنی این جمله فقط شعر نیست، یک الگوی عصبی است. اگر وفاداری از جنس اعتیادِ مغز باشد، مرز آن با وابستگی ناسالم کجاست؟

راهکار:

این جمله بیشتر از ابراز عشق، از یک انتخابِ پرهزینه می‌گوید: بستن چشم‌ها یعنی ندیدن زیبایی‌های دیگر. گسترش این ایده می‌تواند به «بهایی که عشق ناب از ما می‌گیرد» بپردازد و آن را به یک روایت قابل لمس برای مخاطب تبدیل کند.