چشم بستن از دنیا

چشم بستن از دنیای بی‌قافیه؛ رهایی از عقل و غائله:

در علوم اعصاب، حالتی که شما توصیف کردید کاملاً قابل ردیابی است. به آن «Default Mode Network» یا شبکه حالت پیش‌فرض مغز می‌گویند؛ همان بخشی که مسئول نشخوار فکری و غصه خوردن است. «از عقل بریدن» را می‌توان خاموش کردنِ موقت این شبکه با مدیتیشن یا تجربه‌های اوج عرفانی معنا کرد. جالب اینجاست که افراد پس از چنین تجربه‌ای، کاهش دائمیِ هورمون کورتیزول را گزارش می‌دهند. به نظر شما آیا «دیوانه» خوانده شدن، بهای کمی برای خلاصی از زندانِ این شبکه نیست؟

راهکار:

این طرز فکر در روانشناسی مدرن «پذیرش رادیکال» نام دارد و دقیقاً برعکسِ فرار از واقعیت است. وقتی با آغوش باز بپذیریم که «دنیا بی‌قافیه است»، جنگیدن با واقعیت را متوقف می‌کنیم و انرژی عظیمی آزاد می‌شود. در حقیقت، این «دیوانگی» انتخابی، هوشمندانه‌ترین شکلِ حفظ سلامت روان در برابر آشوب‌های حل‌نشدنی است.