نگاه اولی که تا ابد حسرتش را میخورم:
آیا میدانستی وقتی دو نفر برای اولین بار مستقیم در چشمان هم نگاه میکنند، مغز دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند که حس اعتماد و وابستگی شدید ایجاد میکند؟ این واکنش شیمیایی در عرض ۰.۳ ثانیه رخ میدهد و میتواند تا سالها در خاطره بماند. پس «نگاه اول» یک انتخاب نیست، یک انفجار عصبی است. سوال: آیا نفرین آن شب، در واقع نفرین غریزهای نیست که ما را به سمت خطرناکترین پیوندها سوق میدهد؟
راهکار:
میتوانی به این فکر کنی که چرا همان نگاه اول اینقدر ماندگار شد؟ شاید نهتنها تقصیر شب، که تقصیر نوع نگاه تو هم بود - نگاهی که آماده بود عاشق شود.