چشم بالا

ارتفاع چشم؛ چرا آدم‌ها بعد از سقوط دیده نمی‌شوند:

در روان‌شناسی رابطه، پدیده «گزینش افراطی» نشان می‌دهد کسانی که معیارهایشان را بی‌نهایت بالا نگه می‌دارند، در مواجهه با گزینه‌های واقعی دچار فلج تصمیم می‌شوند و احتمال رضایت بلندمدت‌شان کمتر می‌شود. مغز ما فاصله را نه با متر، بلکه با «ارزش ادراکی» می‌سنجد؛ پس هرچه کسی را بالاتر ببینی، ناخودآگاه او را دورتر حس می‌کنی. آیا ارتفاع چشم شما معیار است یا فاصله‌گذاری؟

راهکار:

این متن را می‌شود جور دیگری هم خواند: ارتفاعِ چشم شاید نشانه‌ی معیار نیست، بلکه نقشه‌ای از زخم‌های قدیمی است که فاصله می‌سازد. آدم‌هایی که «دیده نمی‌شوند» شاید از دید تو افتاده‌اند، نه از ارزش. یک نسخه‌ی دیگرش می‌تواند این باشد: از ارتفاع که پایین بیایی، فقط زمین را نمی‌بینی؛ دست‌هایی را می‌بینی که برای گرفتنت مانده‌اند.