چرا آدم غمگین میخندد ولی چشمهایش برق نمیزند؟:
خنده و برق چشم دو سیستم مغزی جدا دارند: خندهی اجتماعی از قشر پیشپیشانی میآید و عمدی است، اما درخشش چشمها به فعالشدن «سیستم دوپامین مزولیمبیک» و ترشح نورآدرنالین گره خورده است. آدمِ غمگین میتواند عضلات صورتش را برای لبخند اجتماعی منقبض کند، ولی مردمک و عضلهی حلقوی دور چشم تحت کنترل سیستم لیمبیک است و با اراده نمیچرخد. برای همین چشمها آینهی واقعی مغزند، نه لبها.
راهکار:
این بیبرقی چشمها نشانهی خستگی روح است، نه ضعف شخصیت؛ گاهی آدمها برای برگشتن به زندگی به یک تجربهی تازه نیاز دارند، نه یک لبخند سطحی.