آیا چشمها هم دروغ میگویند؟ نشانههای دروغ در نگاه:
در روانشناسی دروغسنجی، تماس چشمیِ طولانی دقیقاً نشانهی صداقت نیست؛ مطالعات نشان میدهد دروغگویان حرفهای هنگام ساخت دروغ، مردمکشان بهخاطر بار شناختی کمی گشاد میشود و عمداً نگاهشان را رها نمیکنند تا شنونده را گمراه کنند. حتی «بازتاب نگاه» در نوزادان با دریافت توجه سروکار دارد، نه با راستگویی. چشمها اولویتِ ذهن را فاش میکنند، نه حقیقت را؛ و ذهنِ دروغگو اولویتش این است که باور شوی. پس این ضربالمثل که چشم آینهی روح است، دستکم برای دروغگویانِ ماهر نیاز به بازبینی دارد.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازنویسی کرد: «چشمها دروغ نمیگویند؛ فقط همان حقیقتی را نشان میدهند که گوینده میخواهد باور کنی.»