چشات مسکنه؛ وقتی نگاه تو آرامم میکند:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد دیدن چهرهٔ شریک عاطفی، مناطق مرتبط با پاداش را فعال و ادراک درد را تا ۴۴٪ کاهش میدهد. این اثر فقط روانی نیست؛ مسکنهای طبیعی بدن مثل اندورفین و اکسیتوسین آزاد میشود. جالبتر: همین اثر با نگاه به عکس، نه فقط حضور واقعی، رخ میدهد، چون مغز بین «تصویر ذهنی» و «واقعیت بیرونی» تمایز چندانی قائل نیست. آیا تا به حال متوجه شدهاید چرا دردِ دلتنگی با دیدن عکس کمتر میشود؟
راهکار:
این جمله در واقع یعنی «دردِ بودن در این دنیا، فقط در آینهٔ نگاه او قابل تحمل است»؛ مسکن فقط درد را میخواباند، اما چشمان او دلیل بیدار ماندن است.