چسبندگی غم

چرا غم از شادی چسبنده‌تر است؟:

در روان‌شناسی به این پدیده «سوگیری منفی‌نگری» می‌گویند؛ مغز رویدادهای منفی را با جزئیات بیشتر و هیجان قوی‌تر از رویدادهای مثبت ذخیره می‌کند. آمیگدال برای تهدید سریع فعال می‌شود، اما ثبت شادی نیازمند تکرار آگاهانه است. کورتیزول خاطرات غمگین را چسبناک می‌کند و دوپامین شادی زودگذر است. چرا مغز ما برای بقا، زخم را بهتر از لبخند نگه می‌دارد؟

راهکار:

چسبندگی غم شاید به این دلیل است که شادی را مصرف می‌کنیم، اما غم را زندگی می‌کنیم. اگر غم مثل چسب است، حلال آن نه انکار، بلکه روایت کردن و نام‌گذاری هیجان است؛ چون مغز با کلمات، بار عاطفی خاطره را کم می‌کند.