چرخش پرگار

شب و غزل؛ هندسه عشق و چرخش پرگار:

در عصب‌شناسی، تکرار یک غزل یا خاطره‌ی عاشقانه، «شبکه‌ی حالت پیش‌فرض» مغز را فعال می‌کند؛ همان شبکه‌ای که هنگام خیال‌پردازی و بازنگریِ خودزندگی‌نامه روشن می‌شود. پس چرخش پرگارِ غزل فقط استعاره نیست؛ مغز تو واقعاً در حال ترسیم یک مسیر دایره‌ای میان عشق و حافظه است. آیا این چرخش، فرار است یا نوعی حل مسئله؟

راهکار:

می‌توان این متن را جور دیگری خواند: محور عشق، خودِ تو هستی و پرگارِ شعر هر شب دور تو می‌چرخد تا یادت بیاورد غزل فقط برای ماندن در دلتنگی نیست؛ برای کشیدن نقشه‌ی رهایی است.