بیعشق، جهان چرخشی بیمعنی است:
جالب اینجاست که تحقیقات علوم اعصاب نشون داده: وقتی عاشق میشیم، مدار پاداش مغز (مسیر دوپامین) فعال میشه و همون لحظه حس معنا و هدف در زندگی چند برابر میشه. انگار مغز ما برای عشق سیمکشی شده تا کسالت چرخش جهان رو رنگ بزنه. حتی در فلسفه یونان باستان، «اروس» نه فقط عشق، که نیروی محرک کل هستی در نظر گرفته میشد.
راهکار:
این نگاه رو میشه گسترش داد: عشق مثل لنزی عمل میکنه که به چرخش روزمره جان میده. اگر دوست داری، میتونی بنویسی: «بدون عشق، زمین فقط یه توپ بیروح در مدار بیپایانه».