چرخه بیپایان عاشق شدن و فراموش کردن:
طبق نظریه «چرخه دلبستگی» جان بولبی، این الگوی عشق-آسیب-تنفر-فراموشی-دلتنگی دقیقاً شبیه الگوی «نوسان دلبستگی» در انسانهاست. هر بار که از کسی جدا میشیم، سیستم دلبستگی فعال میشه و بعد از یه مدت تثبیت، دوباره دنبال نزدیکی میگردیم. جالب این که این چرخه حتی در روابط والد-کودک هم دیده میشه. پس شاید عاشق شدن و دلتنگی فقط یه بازی شیمیایی برای بقای نسل باشه؟
راهکار:
این چرخه رو میشه به عادت مغز در ترشح دوپامین و اکسیتوسین ربط داد: هر بار که دلتنگ میشی، مغز دوز جدیدی از هورمونهای لذت رو به خاطر خاطرات خوب آزاد میکنه و تو رو دوباره به سمت عشق سوق میده. پس شاید این چرخه نشونهی زیستشناختی بقای پیوندهای عاطفی باشه، نه فقط یه بازی احساسی.