تکرار مرگ در یک رابطه؛ تمام سنگهای قبرستان به نام من:
در روانشناسی به این پدیده «تکرار اجباری» میگویند: انسان ناآگاهانه سناریوهای آسیبزای گذشته را بازآفرینی میکند. جالب اینجاست که مغز در مواجهه با الگوهای آشنا، حتی اگر دردناک باشند، احساس امنیت کاذب میکند. آیا تا به حال دقت کردهاید که چرا بعضی روابط شبیه یک چرخهٔ بیپایان از مرگ و تولد دوبارهاند؟
راهکار:
این متن انگار از چرخهٔ بیپایان آسیب در یک رابطه صحبت میکند؛ هر بار که جان میدهی، دوباره زنده میشوی تا باز هم کشته شوی. شاید بتوان آن را به روابطی تشبیه کرد که در آن قربانی بارها به امید تغییر برمیگردد.