چرا زنده ماندیم و او مرد

احساس گناه بعد از مرگ عزیزان؛ چرا زنده ماندیم؟:

پدیده «احساس گناه بازمانده» نخستین بار در بازماندگان هولوکاست بررسی شد؛ ذهن برای معنادار کردن مرگ، زنده ماندن را به «لیاقت» ربط می‌دهد. نکته شگفت‌انگیز این‌که عصب‌پژوهان سوگواری را مکانیزم تکاملی همبستگی گروهی می‌دانند؛ اشک‌ها حلقه‌های اجتماعی را محکم‌تر و بقای جمع را میسر می‌کنند. پس آیا ماتم فقط سوگ نیست، بلکه استراتژی بقای دسته‌جمعی است؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: مرگِ «لایق‌ترها» شاید نه بی‌عدالتی، بلکه امانتِ سنگینِ ادامه زندگی است؛ ما مانده‌ایم تا از زندگی‌ای که آن‌ها شایسته‌اش بودند پاسداری کنیم.