نوشتن از گذر زمان؛ ثبت ناپایداری و لحظهها:
دانشمندان میگویند مغز انسان زمان را به صورت خطی پردازش نمیکند؛ بلکه هر خاطره، هر احساس، و هر لحظهی شدید، درک ما از «سرعت» گذر زمان را تغییر میدهد. مثلاً در لحظات ترس یا هیجان، آمیگدال مغز فعالتر شده و جزئیات بیشتری ثبت میکند، به همین دلیل آن لحظات در یادآوری «طولانیتر» به نظر میرسند. بنابراین نوشتن از گذر زمان، در واقع نوشتن از چگونگی فریب خوردن مغز ما توسط خودش است. چه چیزی باعث میشود یک دقیقه برایت یک ساعت و یک ساعت یک دقیقه شود؟
راهکار:
گذر زمان را نه تیغی برنده، بلکه قلمی بدان که هر لحظه بر صفحههای خاطرات حک میکند. نوشتن از زمان یعنی ثبت ناپایداری؛ شاید بهتر باشد بنویسی چه چیزهایی در این گذر ‚ثابت میمانند؟