تنهایی و محافظت از خود؛ چرا این باور ما را در امان نگه نمیدارد؟:
تحقیقات علوم اعصاب نشان داده درد اجتماعی و درد فیزیکی در قشر سینگولیت قدامی و اینسولای قدامی یک مسیر مشترک دارند؛ یعنی طرد شدن واقعاً جسم را آزار میدهد. اما نکته شگفتانگیز اینجاست: همین مکانیسم درد باعث میشود مغزِ آسیبدیده، تنهایی را «مسکن» اشتباه بگیرد و انزوا را بهعنوان سپر تکرار کند؛ در حالی که تنهایی مزمن، کورتیزول و التهاب را بالا میبرد و سیستم ایمنی را تضعیف میکند. سؤال: اگر تنهایی خودش درد میسازد، باز هم محافظت است؟
راهکار:
مرز باریکی بین «تنهاییِ التیامی» و «تنهاییِ انزوا» هست؛ اولی انتخاب است و دومی زخم.