چرا شب طولانی است

چرا شب برای آدم‌های غمگین اینقدر طولانی است؟:

مغز زمان را بر اساس «تعداد رویدادهای تازه» اندازه می‌گیرد. در غم، دوپامین و نوراپی‌نفرین افت می‌کند؛ مغز برای صرفه‌جویی، پردازش را کند می‌کند و همین کندی به مغز «ثانیه‌های بیشتر» نشان می‌دهد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند افراد غمگین بازه‌های چندثانیه‌ای را حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد طولانی‌تر تخمین می‌زنند؛ یعنی شب ۸ ساعته برای آن‌ها ۱۱ ساعت ذهنی است.

راهکار:

اگر این جمله را از نگاه روان‌شناسی بخوانیم، شب طولانی نیست؛ توجهِ معطوف به رنج است که ساعت را کش می‌دهد. بازنویسی پیشنهادی: «از غمگین‌ها بپرسید شب چند ساعت است تا بفهمید زمان با معنا چقدر فرق دارد.»