جنس ارزون مشتری زیاد داره؛ شلوغی نشانه کیفیت نیست:
در اقتصاد رفتاری، شلوغی نوعی «اثر ارابه موسیقی» است: مغز برای تصمیمگیری سریع، رفتار جمع را جایگزین تحلیل کیفیت میکند. در آزمایش معروف خیرهشدن به آسمان، وقتی چند نفر توقف کردند، عابران بیآنکه بدانند چه خبر است صف کشیدند؛ یعنی شلوغی بهخودی خود سیگنال «ارزش» میسازد. این همان مکانیزمی است که تخفیفهای ارزان و صفهای طولانی را بیآنکه کیفیتی پشتشان باشد پرمشتری میکند. حتی برعکسش صادق است: برندهای لوکس با کمیابی مصنوعی، شلوغی را به انحصار تبدیل میکنند.
راهکار:
این جمله نسخهای کنایی از «ارزونی بیحکمت نیست» است، اما عمیقتر از آن: شلوغی دور یک چیز معمولاً نشانه دسترسی آسان است، نه ارزش واقعی. مغز ما در مواجهه با ازدحام، از میانبر «تایید اجتماعی» استفاده میکند و تعداد افراد را با کیفیت اشتباه میگیرد. به همین دلیل صف طولانی گاهی فقط یعنی قیمت پایینتر؛ در مقابل، بعضی برندها عمداً اجناس را کمیاب میکنند تا مشتری خاصتر بسازند.