اگر تیر دشمن به سویت آمد، نشانه اوج گرفتن توست:
در زیستشناسی تکاملی به این پدیده «اثر خرچنگ» میگویند: وقتی یک خرچنگ از سطل بیرون میزند، دیگران پایش را میکشند. مغز ما برای بقا در قبیله، «حسادت پیشبینانه» را فعال میکند تا تهدیدهای اجتماعی بالقوه را خنثی کند؛ یعنی تیراندازی به پرندهای که اوج گرفته، نه یک رفتار شعاری، که یک واکنش عصبی خودکار برای حفظ تعادل گروه است. جالب است که این واکنش در قشر سینگولیت قدامی مغز ردیابی شده؛ همان ناحیهای که با درد فیزیکی روشن میشود.
راهکار:
از زاویهای دیگر: حسادت در مغز دیگران مانند کورتیزول عمل میکند و به مرور سلامت روانشان را میخورد، در حالی که موفقیت تو مدار پاداش مغزت را با دوپامین روشن نگه میدارد. تیر آنها در واقع زخمی بر بدن خودشان است.