چرا مهربانان تنها و رها میشوند؟:
در روانشناسی پدیدهای به نام «اثر کاهش ارزش بر اثر فراوانی» وجود دارد: وقتی چیزی (مثل مهربانی) بیش از حد و بدون شرط عرضه شود، گیرنده ارزش آن را پایین میبیند و آن را بدیهی فرض میکند. نتیجهاش همان رهاکردنی است که در متن اشاره شد. آیا این یعنی مهربانی باید همیشه کمیاب باشد تا مؤثر بماند؟
راهکار:
شاید رها شدن به خاطر مهربانی نباشد، بلکه به دلیل این است که مهربانیِ بیمرز بهعنوان ضعف تعبیر میشود. تو میتوانی مهربان باشی اما حد و مرز داشته باشی؛ اینگونه ارزش مهربانیات حفظ میشود و دیگران به آن احترام میگذارند.