چرا کسی را می‌خواهیم که نمی‌شود

خواستن محال در عشق؛ دیوانگی یا امید؟:

در علوم اعصاب به این «خطای پیش‌بینی پاداش» می‌گویند: مغز هنگام انتظارِ نتیجهٔ غیرقطعی، دوپامین بیشتری ترشح می‌کند تا هنگام رسیدن به قطعیت؛ یعنی همین «محال بودن» است که میل را شعله‌ور می‌کند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند انتظارِ جایزهٔ غیرمحتمل، سیستم پاداش را قوی‌تر از دریافتِ حتمی فعال می‌کند. پس این دیوانگی صرفاً احساس نیست؛ سازوکاری تکاملی برای دنبال‌کردنِ دست‌نیافتنی‌هاست. سؤال: اگر محال نبود، باز هم می‌خواستیش؟

راهکار:

این متن را به‌جای یک اظهار ناامیدی، یک اعترافِ صادقانه به قدرتِ خواستن ببین؛ گاهی همان «میدانم محال است» عین شجاعت است. می‌شود در ادامه نوشت: «و همین دیوانگی است که مرا از عقلِ سردِ روزمره جدا می‌کند.»