خندههایم را گم کردم؛ از دست دادن شادی و تنهایی:
خنده فقط واکنش به شوخی نیست؛ مغز آن را سیگنال ایمنی اجتماعی میداند. در گلاتولوژی، خندهٔ ساختگی هم کورتیزول را کم و مسیر پاداش را فعال میکند. خندهٔ جمعیِ کوتاه آستانهٔ درد را بالا میبرد و پیوند گروهی را تقویت میکند. پس شاید خنده گم نشده، مسیرش به سکوت بسته شده.
راهکار:
خنده گم نمیشود؛ گاهی زیر خستگی، سکوت یا نقشهای روزمره دفن میشود. خنده مثل عطسه است: با فشار نمیآید، با رهاکردن میرسد. شاید مسیر برگشتش یک تماس بیبهانه، یک کلیپ کمدی قدیمی، یا خاطرهای باشد که قبلاً خندهدار بود.