پارادوکس ایمان: به چه منطقی بگویم خدا هست؟:
نکته جالب: در روانشناسی شناختی، «نظریه ذهن» باعث میشود انسانها به هر پدیدهای یک «نیت» نسبت دهند. اما وقتی رنج بیدلیل میبینیم، این مکانیسم میشکند و «ناهماهنگی شناختی» ایجاد میکند. دقیقاً همان جایی که ایمان یا بیایمانی متولد میشود. سوال شما دروغپردازی ذهن را افشا میکند.
راهکار:
این سوال ریشه در پارادوکس «برهان شر» دارد: اگر خدا قادر مطلق و خیرخواه مطلق است، چرا رنج بیدلیل وجود دارد؟ فیلسوفانی مانند هیوم و اپیکور این تناقض را قرنها پیش مطرح کردند. پاسخهای الهیاتی مثل «اختیار» یا «آزمایش» معمولاً قانعکننده نیستند. شاید منطقِ «خدایی» در فراسوی منطق انسانی تعریف میشود.