چرا خدا دعاها را جواب نمیدهد

چرا احساس می‌کنیم خدا از ما دور شده؟ تحلیل سکوت الهی:

در روانشناسی شناختی، «سکوت خدا» را «پدیده عدم پاسخگویی متقارن» می‌نامند: وقتی مغز ما برای هر سوال انتظار پاسخ فوری دارد، سکوت را به‌عنوان غیبت تفسیر می‌کند. جالب اینجاست که در فیزیک کوانتوم، «ناظر» با مشاهده، واقعیت را تغییر می‌دهد. شاید دعا هم نوعی مشاهده است که نتیجه را تغییر می‌دهد، اما نه لزوماً به شکلی که ما می‌بینیم. آیا سکوت خدا می‌تواند نوعی پاسخ باشد؟

راهکار:

این متن تضاد زیبایی بین دو آیه قرآن ایجاد کرده: «و نحن اقرب الیه من حبل الورید» (ما از رگ گردن به او نزدیکتریم) و «و ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی» (تو پرتاب نکردی، خدا پرتاب کرد). شاید سکوت خدا نه از دوری، که از نزدیکی بیش از حدی است که ما را از دیدنش کور کرده. مثل ماهی که از آب می‌پرسد دریا کجاست.