زندگی بدون غصه: یک نوبت برای رهایی از نگرانیها:
بر اساس علوم اعصاب، احساسات منفی مانند غصه در آمیگدال مغز پردازش میشوند و حذف آنها انسان را از ارزیابی ریسک ناتوان میکند. جالب اینجاست که در فلسفه رواقیگری، پذیرش رنج به عنوان بخشی از طبیعت نظم کیهانی توصیه میشود. آیا اگر «نوبت بدون غصه» واقعی بود، باز هم معنای زندگی حفظ میشد؟
راهکار:
از منظر روانشناسی مثبتگرا، غم بخشی ضروری از طیف عاطفی ماست که به شادی معنا میبخشد. به جای انتظار برای یک «نوبت» استثنایی، میتوان با تمرین ذهنآگاهی همین حالا لحظات رهایی از غصه را در میانه زندگی روزمره شکار کرد.