فلسفه گریه؛ اشک همان خون بیرنگ روح است:
واقعیت شگفتانگیز: اشک از نظر ترکیبات به پلاسمای خون شباهت دارد؛ همان نمک، گلوکز و پروتئین، فقط خبری از گلبول قرمز نیست. غدد اشکی دقیقاً محلولی را ترشح میکنند که خونِ بدون رنگ است. در واقع، «اشک خونِ بیرنگِ بدن» نه فقط یک استعاره، بلکه یک حقیقت بیوشیمیایی است. دانشمندان میگویند این مایع همان فیلتر شدن سموم ناشی از استرس است.
راهکار:
ایدهٔ تازه: به جای «جدا شدن»، اشک را پلی ببین که روح و بدن را به هم متصل میکند؛ بیرنگ است چون وظیفهاش دیدهشدن نیست، بلکه سبککردن است.