پیروزی دشمن و تلخی شکست در میدان:
پدیدهی «اثر برنده» در زیستشناسی میگوید بعد از هر پیروزی، تستوسترون و دوپامین برنده بالا میرود و او را جسورتر اما کورتر میکند. در آزمایشهای جانوری، برندههای پیاپی شروع به خطرهای مرگبار میکنند و در نهایت میبازند. پس پیروزی امروز دشمن، دقیقاً همان مادهای است که میتواند سقوطش را فردا تضمین کند. تاریخ هم پر از همین چرخش است. شما کدام پیروزی تاریخی را میشناسید که خودش عامل نابودی فاتح شد؟
راهکار:
این جمله را بهجای «گزارش شکست» میتوان نقطهی شروع تحلیل دید: چه چیزی در میدان عوض شد؟ خیلی وقتها دشمن در میدانِ خودش پیروز میشود، نه در بازیِ تو؛ یعنی هنوز جنگ اصلی جای دیگری است.