پارادوکس دروغ و آگاهی جمعی:
در علوم شناختی به این پدیده «دروغگویی آشکار با آگاهی متقابل» میگویند. تحقیقات نشان داده که تکرار این الگو در یک جامعه، «تنظیمکنندهٔ اعتماد» را مختل میکند و افراد را به سمت «بیتفاوتی اخلاقی» سوق میدهد. جالبتر اینکه در برخی فرهنگها، این رفتار به عنوان نمایش قدرت تفسیر میشود تا فریب. آیا این وضعیت در فضای مجازی هم تکرار میشود؟
راهکار:
این پارادوکس یادآور مفهوم «تئاتر دروغ» در روانشناسی اجتماعی است: وقتی همه از دروغ بودن خبر دارند، حقیقت به یک نمایش قدرت تبدیل میشود. شاید بتوان این وضعیت را به «بحران معرفتشناسی» تعبیر کرد که در آن حقیقت دیگر ارزش اجتماعی ندارد.