وقتی بد جلوه دادن دیگران باعث اعتبار ما میشود:
در روانشناسی اجتماعی «اثر لغزش» میگوید افراد توانمند با یک خطای کوچک جذابتر دیده میشوند؛ چون تصویرِ بیخطا غیرواقعی است. حالا اگر کلِ «بدی» منسوب به تو، رسماً به امضای اعتبارت تبدیل شود، ننگ اجتماعی فقط سم نیست؛ در فرهنگهایی که تحملِ آدمِ صادق را ندارند، بدنامیِ صادقانه همان تفاوت است. سؤال این است: کدام بدنامی را حاضر نیستی عوض کنی؟
راهکار:
این جمله در واقع ادعای «صداقت در بدی» است؛ در دنیای پر از ریا، بد بودنِ آشکار از خوب بودنِ نقابدار معتبرتر است. میشود آن را پرچم آدمهایی دانست که نمیخواهند برای قضاوت دیگران خودسانسوری کنند.