خودفریبی؛ وقتی عاشق دروغهای خودم میشوم:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز هنگام دروغگویی ابتدا واکنش هیجانی شدیدی نشان میدهد، اما با تکرار، این واکنش کم میشود و دروغ تقریباً بدون هزینه میشود. جالبتر اینکه خودفریبی میتواند مزیت تکاملی داشته باشد: افرادی که خود را بهتر از واقعیت میبینند، در جذب دیگران و مذاکره موفقترند. پس «عاشق دروغ بودن» شاید نه ضعف اخلاقی، بلکه سازوکاری باستانی در مغز است. اما مرز بین خودفریبیِ انگیزهبخش و خودویرانگر کجاست؟
راهکار:
شاید این عشق به دروغ، در واقع عشق به همون آرامش آشناییه که حقیقت ازت گرفته. میتونی بپرسی: اگه یه روز حقیقت همون قدر آرامشبخش باشه، بازم دروغ رو دوست داری؟